De crisis (is) mislukt, bereid je voor op echt zware tijden
Samenvatting
De welvaart is geleend. Mensen kunnen alles kopen, maar niets betalen. De crisis is ontstaan doordat we met z’n allen geen ‘NEE’ zeggen. “We took what we wanted, not what we needed”. Er zit echter een grens aan de mate waarin we door kunnen lenen. Het wordt steeds moeilijker als gevolg van een omslag in het risicobesef. Voorheen leenden we grote bedragen tegen lage premies, tegenwoordig kleine bedragen tegen hoge premies.
Vooralsnog trekken we de juiste lessen niet. In die zin is de crisis mislukt. Het is slechts een dip. Een dip die gecompenseerd wordt door vele miljarden belastinggeld die erin gepompt wordt. Die we ook ooit terug moeten betalen. De pijn betreft vooral materiele pijn. Merendeels zitten we nog op grote afstand van wezenlijker zaken. We zitten economisch in een dip, maar moreel in een crisis. Zo gezegd hadden we een crisis goed kunnen gebruiken omdat het urgentiebesef voor wezenlijker ingrijpen te vergroten.
Ondernemers moeten scenario’s gaan maken voor echt zware tijden. En daar waar een herstructurering van schulden onontkoombaaris, zorg er dan voor dat je minder schulden dan je concurrent hebt. Het initiatief tot matigheid noopt tot keuzes maken. Dat is moeilijk voor de generatie die gewend is dat alles kan. Toch moeten oudere generatie de jongere niet in de weg gaan zitten. Tegelijkertijd mag de crisis er niet voor zorgen dat er geen nieuwe initiatieven zijn. Vernieuwing ontstaat onder druk.
We zijn allemaal bankier van ons eigen leven, we moeten de bankiers de schuld niet geven. Bankiers leveren wat de mensen willen. Aan de andere kant, bankiers praten allemaal over de crisis, maar niemand/niets durft het systeem te veranderen. We denderen door in de oude groef. Een groef waarin succes wordt gemeten in termen van materie. Echter, geld is geen kapitaal. Kapitaal kent waarde en waardering, geld is een middel, tot doel verheven. Als je je huis wilt verbouwen tot iets wat van jou is, met liefde en passie kun je er met plezier jaren samen in wonen. Dat is iets anders dan het huis na een periode met winst te willen verkopen…. Echt kapitaal gaat over de bank van liefde. ‘De bank van liefde leent uit en weet nog niet wat zij er van wie wanneer voor terugkrijgt’
Bekijk hieronder de videosamenvatting
Verslag Turner Zomer Event 2010
Op 3 juni 2010 vond het traditionele Turner Zomer Event plaats. Dit jaar met als thema “Bespiegeling en Bezieling”, met de economische crisis als aanleiding. Op het zonovergoten landgoed ‘de Boom’ van het Turner worden de ruim 170 deelnemers ontvangen. Direct bij aankomst krijgen zij een paar laarzen en een opvouwbaar krukje uitgereikt. In kleine groepjes trekken de deelnemers vervolgens het bos in om persoonlijk kennis te maken. Op gezette momenten wordt, op de krukjes gezeten, aan de hand van enkele vragen stil gestaan bij het thema van de dag. Aldus ‘onthaast’ worden de deelnemers bij terugkomst van de wandeling naar de centrale tent geleid. Daar wacht hen een muzikaal onthaal in de vorm van een lied over ‘Vuur en Passie” dat nodig is om uit de crisis te geraken. Het wordt door de Turners zelf gezongen en gaat gepaard met meestal synchrone en gelukkig bescheiden dansbewegingen.
BNR Nieuwsradiopresentator Bas van Werven (al 20 kilo afgevallen) is discussieleider en introduceert de vier sprekers:
Yvonne van Rooij, voorzitter van het College van Bestuur van de Universiteit Utrecht houdt, zojuist teruggekomen van een reis naar China, een pleidooi voor innovatie in organisaties. Daartoe moet ruim baan aan jonge dertigers gegeven worden zo stelt zij.
Peter Blom, voorzitter van de Raad van Bestuur van Triodos Bank, stelt dat bedrijven en particulieren wel degelijk invloed kunnen uitoefenen door de keuzes die zij maken, in die zin ‘is ieder zijn eigen bank’.
Kees de Kort, econoom bij AFS Capital en columnist van BNR Nieuwsradio, doceert hoe de crisis is ontstaan: door op te grote voet te leven en de daardoor ontstane schuldenlast vooruit te schuiven. Fors bezuinigen is daarom de enige optie zo stelt hij.
Arjo Klamer, hoogleraar culturele economie aan de Erasmus Universiteit, verrast met de stelling ‘dit is geen crisis, dit is een dip.’ Bij een echte crisis zoals in de jaren ‘30 van de vorige eeuw is de bodem er uit geslagen, nu hebben we te maken met forse tegenslagen. Hij constateert dat het economische en bancaire systeem helaas niet wordt aangepakt, in die zin stelt hij is ‘de crisis mislukt’.
Alle stellingnames worden in kleine groepjes bediscussieerd. Mieke Bello, bestuursadviseur van Turner, houdt een pleidooi voor ‘de bank van Liefde’; een bank die uitleent en zich niet onmiddelijk afvraagt wat zij er voor terugkrijgt. De constatering van Arjo Klamer dat we weinig van de ‘dip’ hebben geleerd vindt alom bijval. Herman Wijffels, spreker op een vorig Zomer Event wordt aangehaald met de stelling dat we niet zomaar alles van de natuur kunnen afpakken. Peter de Bruin van Turner vult aan met een citaat van een Afrikaanse wijze die stelt: “black men take what they need, white men take what they want’.
Ludiek wordt afgesloten met de Belgische poppenspeler Armand Schreurs die ieder op de hak neemt met bulderende lachsalvo’s als gevolg.
De discussies worden levendig voortgezet bij de borrel en het diner buiten. Als de ‘Tiny little big band’ stopt is het 21.00 uur en horen de laatste gasten de vogels weer fluiten op het landgoed. Volgend jaar weer een Zomer Event.
