‘Op het scherpst van de snede samen keuzes maken én winnen’

Wat was het grootste dilemma en hoe zijn jullie daarmee omgegaan?

“Dat was de vraag: hoe gaan we dit doen in de vakantieperiode?”, zegt van Kessel.

Nicolai: “Een proces als dit raakt normaal aan allerlei lagen in de organisatie. We begonnen met een allround team. Maar doordat er zoveel mensen op vakantie waren, hebben we de aanvraag uiteindelijk met zes mensen van de organisatie geschreven. Dat zorgde bij mij wel voor het dilemma: sluit het nog genoeg aan bij de docenten? Hebben we wel genoeg onze voelsprieten uitgestoken?”

De omvang en de grote ambitie waren voor Turner ook reden om steeds te toetsen: zijn er voldoende mensen voor, is het haalbaar? Anders heb je niet zoveel aan die zak met geld. Annelieke: “Je kunt dit alleen doen als je gelooft dat het echt mogelijk is. Voor mij speelde daarnaast een ander dilemma. Ik ken KWIC goed en heb voelsprieten diep in de organisatie. Maar gaan anderen net zo hard mee? We willen echt kunnen leveren, dat zit in ons.”

Wat zijn de baten voor alle belanghebbenden?

“De baten zitten in de eerste plaats natuurlijk daarin dat we daadwerkelijk een versnelling kunnen geven aan LLO dankzij een professionaliseringsslag”, zegt van Kessel. “Dat is goed voor de bedrijven in de regio, voor leerlingen, voor docenten en voor het KWIC. Daarnaast hebben we veel geleerd van het hele proces zelf en van de synergie.”

Het projectteam heeft veel geleerd van de tools van Turner, zowel de harde als de zachte. Zoals de check-in waarmee elke sessie begon. Die is nodig om vast te stellen: zit iedereen er nog met hetzelfde doel in? Dat doel is het winnen van de aanvraag. Doet iedereen daarvoor de goede dingen? Ook zette Turner verschillende werkvormen in om in korte tijd veel te produceren en elke sessie de diepte in te kunnen duiken. Annelieke: “Dat noemen we ‘intelligentie toevoegen’. Dus niet letterlijk overtypen wat op een flap staat, maar logica aanbrengen, vertalen en soms ook de plank misslaan.”

Het realiseren van de aanvraag was ook een traject van veel met elkaar lachen en grenzen verkennen. Nicolai en Annelieke: “Als het knettert én glimt, krijg je in een project als dit de beste resultaten, dat is magisch. Het projectteam krijgt dan een eigen dynamiek en taal. Je voelt: hier gebeurt iets. Dat zorgt bij iedereen voor persoonlijke groei. En het was ook gewoon leuk om te stoeien met de materie.”

Het moment dat de subsidie werd toegekend, was voor iedereen een overwinning. Van Kessel: “Bij de presentatie voor de subsidiecommissie werd duidelijk dat KWIC zich het verhaal helemaal eigen heeft gemaakt en kan overbrengen. Het verhaal komt ook terug in afdelingsplannen en communicatiemiddelen. Dat zijn eveneens belangrijke baten.”