Hoe is het nu met ..

Rosalie Kuyvenhoven

Rosalie Kuyvenhoven stapte in 2003 als kersverse theoloog Turner binnen. Ze bleef tien jaar bij ons, maar vertrok naar Londen om een heel nieuw leven op te bouwen. Hoe ziet dat leven eruit? - Hint: heel anders! - En hoe kijkt ze terug op haar tijd bij Turner?

Hoe zou je jouw tijd bij Turner omschrijven?

“Het woord dat als eerste in mij op komt is: ‘enerverend’. Ik heb heel veel geleerd bij Turner. Niet alleen over het consultancy-vak, maar ook over mijzelf als mens en professional. Dat is typerend voor Turner, denk ik. Ik had een atypische achtergrond, maar werd evengoed omarmd.”

Wat was er zo anders aan je achtergrond?

“Ik heb theologie gestudeerd en was gestart aan een promotieonderzoek op de Vrije Universiteit. Daar liep ik – om allerlei redenen – in vast en wilde graag de weide wereld verkennen. Ik wilde mijn nieuwsgierigheid en vaardigheden van mijn academische opleiding toepassen in een andere omgeving. Mij leek management consulting erg interessant en zo kwam ik bij Turner terecht.”

Hoe was het om destijds te starten?

“Ik was positief verrast: ik mocht vanaf dag één mee naar de klant en werd meteen serieus genomen in mijn rol. Er werd geluisterd naar mijn analyses, ideeën en oplossingen. Dat gaf veel zelfvertrouwen. Het was spannend om zo in het diepe gegooid te worden, maar zo kwam ik wel met alle aspecten van het vak in aanraking.”

Wat heb je bij ons geleerd?

“Ja, die blauwe en rode kant van de verandering – dat die hand in hand gaan. Het is misschien wel van toepassing op alles in het leven, niet alleen in organisatieontwikkeling. Daarnaast keken we bij Turner altijd naar mogelijkheden: als we drie oplossingen voor onze opdrachtgever hadden, zochten we er nog drie bij om een open blik te houden.”

Wat vond je nou het leukst uit die tijd?

“Ik kwam uit een omgeving waarin ik best op mezelf was aangewezen. Het was prettig om bij Turner juist in teams samen te werken. Iedereen had zijn of haar eigen expertise en achtergrond en elk voegden we een puzzelstukje toe aan een groter geheel. We hadden veel lol en ook onze teambuildings waren legendarisch. Het waren vooral de collega’s die het werk zo leuk maakten.”

Je hebt tien jaar bij ons gewerkt, hoe heb je jezelf ontwikkeld?

“Privé is er veel gebeurd in die tijd: ik was 27 toen ik binnenkwam en 37 toen ik wegging. In die tijd ben ik getrouwd en heb ik twee kinderen gekregen. Mijn vader overleed ook in die periode. Gelukkig werd ik door Turner ondersteund, zodat ik ook de ruimte kreeg voor die privézaken. Als ‘high achiever’ identificeer ik me en verbind ik mij heel erg aan mijn werk, maar daardoor loop ik mijzelf wel eens voorbij. Deze periode heeft me geleerd hoe belangrijk werk is, maar ook hoe belangrijk die andere dingen in je leven zijn. Ik heb me toen steeds verder verdiept in zingeving in organisaties. Hoe zorgen we ervoor dat mensen betekenis kunnen ontlenen aan hun organisatie? Zodat werk ook voldoening geeft? En zodat mensen een plek hebben waar ze ‘gezien’ worden?”

"Ik had een atypische achtergrond, maar werd evengoed omarmd. Typerend voor Turner."

Rosalie van Kuyvenhoven, alumnus van Turner

Hoezo ben je bij Turner weggegaan?

“We gingen naar Londen verhuizen! Leven en werken in het buitenland wilden we altijd al eens meemaken en vrij plotseling kwam er voor mijn man een baan in Londen voorbij. In februari hoorden we dat hij de baan kreeg en in mei kon hij beginnen. Dus in drie maanden tijd hebben we alles opgezegd, ons gezin ingepakt en zijn we gegaan. Voor mij lag de wereld toen weer open. Ik kwam bij EY terecht en werkte er op het gebied van Learning & Development. Toch werd het reizen, het fulltime werken en twee kleine kinderen mij te veel. Toen ben ik doorgestroomd naar een interne parttimebaan.”

Inmiddels doe je heel wat anders, vertel?

“Op een gegeven moment begon het te knagen. Ik wilde mijn achtergrond in theologie, die interesse in zingeving en het bedrijfskundige heel graag combineren, maar ik wist niet hoe. Mijn vader was predikant. Het leek mij ook altijd al bijzonder om betekenisvolle ervaringen te creëren voor mensen die in een transformatie van hun leven zitten, ongeacht wat hun geloof is. Toen ontdekte het werk als ‘celebrant’, iemand die een ceremonie begeleidt. Dat is in Groot-Brittannië heel gebruikelijk. Na een aantal trainingen ben ik naast mijn werk huwelijken gaan begeleiden, maar later ook uitvaarten. Dat is echt mijn passie.”

Wat is er zo leuk aan uitvaarten?

“In Groot-Brittannië worden uitvaarten nog heel traditioneel gehouden, dus er valt nog een hoop te verbeteren. Mijn aanpak is heel klantgericht: voor wie doen we dit nou? Wat past bij de overledene en de familie? Samen met de familie kan ik iets moois creëren wat helpt in het verwerken van hun verlies en de start van hun leven zonder die persoon. Inmiddels doe ik dit werk voltijds en ik vind het prachtig om te doen.”

Wat zijn dan de toffe momenten in je werk?

“Het is een voorrecht om op zo’n belangrijk en kwetsbaar moment in iemands leven te zijn. Je loopt al gauw twee weken met nabestaanden mee, gaat met ze de diepte in en laat ze ook weer gaan. Je creëert iets waar ze de rest van hun leven aan terugdenken, met niet alleen een heel verdrietig gevoel, maar ook iets positiefs. Er komt ook veel creativiteit los rond zulke momenten. Denk aan een kleindochter die kleine hartjes maakt en uitdeelt aan iedereen. Of een violist die komt spelen. Of mooie videoboodschappen die mensen maken, nu zij door Covid-19 niet mogen komen. ”

"Het is een voorrecht om op zo’n belangrijk en kwetsbaar moment in iemands leven te zijn."

Rosalie Kuyvenhoven, alumnus van Turner

Waar ben je het meest trots op?

“Ik heb een aantal mooie prijzen gewonnen. Awards horen ook erg bij de Engelse cultuur hoor, dus ik blijf er nuchter onder. Maar toen ik net was begonnen, kreeg ik een prijs voor beste nieuwkomer van een onafhankelijke club voor uitvaartondernemers en -professionals. Een fantastische erkenning. Ook won ik een prijs als National Celebrant, mede gebaseerd op een uitvaart die ik voor een baby had verzorgd. De ouders hadden een heel mooi verhaal geschreven over hoe ik heb geholpen had. Daarnaast ben ik nog steeds trots dat we naar Londen zijn gegaan en hier een leven op hebben gebouwd.”

Hoe beleef je de coronaperiode?

“Ik vind de enorme warmte en het contact tussen mensen, ondanks de afstand, heel mooi. Dat geeft hoop. Natuurlijk is deze periode ontwrichtend en heeft iedereen wel iemand of iets verloren, maar ik heb ook gezien hoe mensen elkaar hebben gevonden in verdrietige en soms tragische gebeurtenissen.”

Heb je nog toekomstdromen?

“Genoeg! Ik kan niet wachten om weer naar Nederland te komen en m’n familie te zien. En hoewel ik droevig word van wat er op overheidsniveau gebeurt in deze pandemie, zie ik ook allerlei positieve bewegingen ontstaan in de gemeenschap. Dat geeft mij hoop voor het klimaat, want daar maak ik mij grote zorgen over. Hoe organiseren we een wereld waarin we allemaal een bepaalde welvaart hebben en gezond kunnen zijn? Hoe denken we niet alleen aan onszelf, maar ook aan de natuur en de generaties na ons? Over strategie-implementatie gesproken!”

Inderdaad! Hoe ga je daarmee om?

“Ik hoop zelf elke dag iets bij te dragen aan de wereld van uitvaarten, waarbij we meer compassie, schoonheid en troost bieden in plaats van een technocratische aanpak. Het klinkt misschien een beetje soft, maar wat dit werk me leert is dat het in het leven om liefde en oprechte aandacht gaat. Dat je mensen in de ogen kijkt en laat voelen dat je hen ziet staan. Dat je zonder oordeel in gesprek gaat: wie ben jij, wat heb je nodig en hoe kan ik je helpen? Dan ontstaat echte verbinding. “

Mooi gezegd, Rosalie!

Foto’s zijn van Rosalie van Kuyvenhoven en Sacred Stones Ltd.

Meer over Turner alumni?

Neem contact op met onze HR-manager

Contact

We leren je graag kennen. Neem contact op voor een kennismaking.

Huize de Boom
Arnhemseweg 107
3832 GK
Leusden

Telefoon: +31 (0)33 – 285 93 00
Email: info@turner.nl