Vinod Subramaniam (UT): ‘We moeten ophouden met klein denken’

‘We moeten breder kijken’

Subramaniam zet de Masterclass portfoliomanagement voor universiteiten meteen op scherp, als hij opmerkt dat ze ‘niet concurreren met elkaar, maar met Shanghai.’ Later verduidelijkt hij: ‘Ik denk dat wij als instellingen niet moeten uitgaan van het eigenbelang. We moeten breder kijken. Nederland telt achttien miljoen mensen, en ik ben in India opgegroeid in een stad die alleen al 25 miljoen inwoners telde. We moeten ophouden met klein denken. We moeten de lokale situatie optimaliseren om de globale agenda te kunnen volgen.’

Dat brengt hij met de Universiteit Twente ook in praktijk, laat hij zien als hij dieper ingaat op de verschillende manieren waarop zijn universiteit de samenwerking zoekt. Hij maakt zich oprecht zorgen over problemen die bij Saxion spelen, en die direct invloed hebben op de UT.  ‘De opleiding Civiele techniek heeft het lastig op de hogeschool, maar civiele techniek is extreem belangrijk voor de regio. Dat heeft ertoe geleid dat Saxion en wij zijn gaan onderzoeken hoe wij dingen samen kunnen doen, bijvoorbeeld door te verkennen of wij het eerste jaar kunnen combineren. Andere instellingen verkennen dit ook. Voor jongeren heeft dat als voordeel dat zij later kunnen beslissen of zij naar de hogeschool of naar de universiteit gaan. Wij willen daarin samen optrekken. Onze werelden zijn niet gescheiden. In die zin proberen we ook pioniers voor de regionale agenda te zijn.’

 ‘Deze universiteit is altijd een pionier geweest. Bestuurskunde bestond nog niet in Nederland totdat wij er vijftig jaar geleden mee begonnen. Nu wordt het aan veel meer universiteiten gegeven. Technische geneeskunde is een ander voorbeeld. Daarmee proberen we tegemoet te komen aan de wensen van de huidige generatie.’

De Nederlandse universiteiten zouden naar zijn idee veel beter kunnen inspelen op de veranderingen in de maatschappij. ‘Wij zitten nog steeds met opleidingen die twintig, dertig of veertig jaar geleden opgezet zijn, met de ideeën van toen, terwijl de jongeren van nu totaal iets anders willen. Jongeren spreken mij er ook op aan: waar is het klimaat, waar is duurzaamheid, waar zijn de energiepartners? Je moet met de tijd meegaan en kijken naar wat de maatschappij nodig heeft. Natuurlijk kun je niet zonder een klassieke basis, met natuur- en scheikunde, maar je hoeft niet alles te doen. Je moet scherp kiezen. Wij doen niet zo veel klassieke procestechnologie meer, want dat zit elders. Wij hebben gekozen voor andere focusgebieden – membranen, duurzame procestechnologie, mesoscale systemen. Het is een bewuste keuze om ons daarmee te onderscheiden.’

Daar komt natuurlijk ook het fundamentele wetenschappelijk onderzoek bij kijken. ‘Research gaat hand in hand met onderwijs’, zegt Subramaniam. Het onderzoek is weliswaar niet uitsluitend gericht op de regio, maar wel altijd in dienst van het grotere idee. ‘We doen veel fundamenteel onderzoek, maar dat is wel geïnspireerd door de problemen die anderen tegenkomen. Kijk, we hebben fantastische fundamentele onderzoekers die worden getriggerd door de problemen die bij ASML spelen, en bij andere bedrijven. Dat zijn onze Spinoza- en Stevinprijs-winnaars. Neem Detlef Lohse, een theoretisch fysicus die werkt met vloeistoffysica. Hij heeft elke prijs gewonnen die je kunt winnen, behalve de Nobelprijs. Hij heeft met Océ gewerkt op het gebied van inktjetprinting, met ASML op het gebied van tindruppels, met Philips en welk bedrijf dan ook. Je kunt niet zeggen dat hij geen fundamenteel onderzoek doet, maar zijn fundamenteel onderzoek wordt ook geïnspireerd door de vragen die zulke bedrijven hebben.’